Zakup zegarka w kontekście zaliczenia wydatku do kosztów podatkowych należy rozpatrywać pod kątem celowości, czyli dążenia do uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny istnienia związku przyczynowo-skutkowego kosztu z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Organy podatkowe w przeważającej mierze stoją na stanowisku, że zegarki na rękę są wydatkami o charakterze osobistym i nie zezwalają na zaliczenie ich do kosztów podatkowych. W wydawanych interpretacjach podatkowych organy podatkowe zazwyczaj nie przychylają się także do stanowisk podatników o możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup dóbr luksusowych.
W wydanej interpretacji dotyczącej zakupu przez adwokata (rozliczającego się ze swoimi klientami na podstawie zestawienia czasu pracy z dokładnością do 5 minut) drogiego zegarka z funkcją chronografu, zaprezentowano odmienne stanowisko skarbówki. Wysoka cena zegarka wynikała z dodatkowej funkcji chronografu, będącej cechą szczególną urządzenia niezbędną przedsiębiorcy do rozliczeń z klientami. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził możliwość zaliczenia wydatku w ciężar kosztów podatkowych. Interpretacja ta świadczyć może o tym, że kosztowne wydatki w wyjątkowych sytuacjach mogą zostać uznane za koszty podatkowe, pod warunkiem udowodnienia przez przedsiębiorcę konieczności ich poniesienia i potrzeby wykorzystania drogich sprzętów w odniesieniu do specyfiki prowadzonej działalności gospodarczej.
Zakup zegarka przeznaczonego dla przedsiębiorcy w szczególnych sytuacjach może zatem stanowić koszt podatkowy w działalności gospodarczej, ale konieczne jest wykazanie przez przedsiębiorcę zasadności poniesionego wydatku.